اعلیحضرت شاه پُو از سرزمین وی، قسمت ۲ از ۳

ما واقعاً آرزو داریم این سرزمین (کره زمین) چنین شود. (بهشت شود) اما قبلا اینگونه بود، تقریباً همین‌گونه بود، تا اینکه روح هایی از بُعدی بالاتر به این پایین آمدند و شروع به خوردن ماده‌ای کردند که روی زمین می‌رویید، و بعد آنها از نظر ظاهری، سنگین‌تر و سنگین‌تر شدند و جنسیت شان به دو یا سه دسته تغییر کرد- مثلاً مرد، زن، همجنس‌گرا یا لزبین. و سپس به‌سبب آن، مردم بیشتر و بیشتر حریص شدند، سخت تلاش کردند همه‌چیز را برای خودشان احتکار کنند. سپس از روی طمع، باهم جنگیدند یا کم‌کم حتی یکدیگر را ‌کشتند تا غذای بیشتری برای خود یا وابستگانشان به چنگ آورند و غیره. و سپس کم‌کم این دنیا به جایی با ‌راحتی کمتر، و کمتر شبیه بهشت تغییر کرد و بدتر و بدتر شد تا به دنیای آشفته‌ای مانند امروز رسیدیم. به‌خاطر آن، به‌خاطر طمع و به‌خاطر ذائقه‌های متفاوتی که ساکنان زمین، رفته‌رفته بیشتر به آن عادت کرده بودند. پس آنها تلاش کردند بیشتر وبیشتر به دست آورند تا ذائقه یا طمع خود برای راحتی و چیزهای لذت‌بخش را ارضا کنند. بدین‌ترتیب، بدترین گونهٔ موجودات را از نیروی منفی جذب کردند، موجوداتی که چیزی نمی‌شناسند جز کنترل، آزار و زورگویی، به بردگی کشیدن دیگران و حتی نابودی یا کشتن یکدیگر یا از میان بردن یکدیگر. بنابراین به این دنیای امروزی تبدیل شدیم، عالیجناب.

روی این سیاره گروه‌های متفاوت زیادی هست، برخی در سبک زندگی به یکدیگر شبیه‌اند، نیک‌خواه، باشفقت و مهربان‌ هستند، و برخی از نوع مخالف، جنگ‌طلب. در این دنیا، جمعیت انسانها و بقیه هم‌زیستان به گروه‌های گوناگون تقسیم شده‌اند. و هرچه ساکنان جهان از نظر تراکم و ذهنیت، بیشتر تنزل یافتند، گونه‌های متفاوت بیشتری از موجودات را به محیط، به دنیا یا کشورهایشان جذب کردند. این موجودات حتی از بدترین ِانسان‌ها هم بدترند و شروع کردند هرکسی که می‌توانستند، به‌ویژه انسان‌ها را کنترل کنند و وادارشان کنند برایشان کار کنند، سخت زحمت بکشند تا فقط چند لقمه غذا و چند تکه لباسی بر تن داشته باشند. بدتر اینکه، حتی همان را هم نمی‌توانستند نگه دارند چون نیروی منفی که فرمانرواهای سیاره شدند، آنها را واداشتند در ازای نتیجه کمتر، سخت‌تر کار کنند. بدین‌ترتیب، امروزه تنها حدود ۱٪ هنوز جایگاهِ ثروتشان را حفظ کرده‌ و سبک زندگی راحت و کافی، یا بیش از کافی دارند. مابقی، حدود ۹۹٪ مرفه نیستند یا حتی در همه‌چیز کمبود دارند، از همه‌چیز محروم‌ هستند. در نتیجه، عده بسیار زیادی دوام نیاوردند.

بدین‌ترتیب، بسیاری از مردم، به‌ویژه انسان‌ها، سخت تلاش کردند جایگاه پیشین را بازیابند، وقتی که هنوز غذا و چیزهایی که نیاز بود را به‌وفور داشتند. و برای برخی، هرچه بیشتر داشتند، بیشتر می‌خواستند. بدین‌ترتیب، زندگی‌شان تبدیل به یک مبارزه شد، مبارزه برای هر ضرورتی یا حتی بیش از ضرورت. می‌خواستند هرچه همسایه‌ها دارند داشته باشند یا حتی بیش از آنچه همسایه‌ها دارند تا خودنمایی کنند، منیتشان را ارضا کنند و تحسین و حسادت اطرافیان را برانگیزند. امروزه، این وضع بیش از پیش به شهرت جهانی و اینکه چه کسی در جهان ثروتمندترین است و از این قبیل تبدیل شده است. مردم این سیاره هرگز نمی‌توانند با مردم شما قابل مقایسه باشند- از نظر آسایش واقعی، شادی واقعی و رضایت کافی واقعی در قلبهایشان. و ماجرا به همان‌جا ختم نمی شود. آنها با یکدیگر جنگ می‌کنند تا آنچه می‌خواهند از کشور همسایه بربایند و غیره. رنج اینجا پایانی ندارد، عالیجناب. پایانی نیست، پایانی برای رنج نیست. پایانی برای کشتار نیست. پایانی برای... پایانی برای این جهنمِ زنده روی زمین نیست که انسان‌ها، خود آفریده‌اند. همهٔ ما به جهان شما و جمعیت سیاره‌تان غبطه می‌خوریم. به‌سبب اجر شما، آنها هرچه نیاز دارند و همهٔ آسایش‌ ممکن برای زیستن در راحتی را تا ابد در اختیار دارند.

"خود من و مردمم از سیارهٔ 'وی'، دلمان برای شما، برای مردم شما در این سیاره، می‌سوزد، زیرا گاهی به جهان شما مینگریم تا ببینیم حال مردم شما چگونه است. و درقلبهای مان عمیقاً احساس تأسف، همدردی و شفقت داریم. ازاین‌رو، امروز به اینجا آمده‌ایم تا سعی کنیم بخشی از اجر[معنوی] مان، برکات خود را به جهان شما تقدیم کنیم به‌عنوان یک هدیه‌، تا درد مردم شما کمتر شود. و همچنین برای شخص شما هم هدیه‌ای داریم." آه عزیزم، اعلیحضرت پادشاه 'پُو'، بسیار متأسفیم که ناچارید چنین رویدادهای ناخوشایند و دردناکی را در دنیای ما شاهد باشید. من نیز در رحمت 'خداوند'، بسیار می‌کوشم این دنیا را به سطح بالاتری از تندرستی و بهزیستی، روشن‌ضمیری، خودبازیابی و بازشناسی خویش برسانم. اما می‌بینید که چندان هم آسان نیست.

"آه، بله. آه، بله، ما عمیقاً با شما همدردی می‌کنیم، سرورم، پادشاهِ پادشاهانِ پادشاهانِ پادشاهان. شما باید همه‌چیز داشته باشید، بیشتر از مجموع همهٔ آنچه کائنات با هم دارد. بیشتر از مجموع همهٔ آنچه کائنات با هم دارد. این اجر معنوی عظیم شماست. شما هرگز حتی لازم نیست برای آنچه می‌خواهید انگشتی تکان دهید. هرچه را فکرکنید، دقیقاً همان به شما خواهد رسید. اما شما هرگز چیزی نمی‌خواهید. در عوض، انتخاب می‌کنید تا فداکاری کنید تا اجر خود را با دیگران سهیم شوید، تا به کسانی کمک کنید که به شما باور دارند، کسانی که خواهان کمک شما هستند- حتی جنایتکاران جنگی، حتی بدترین گناهکاران روی زمین- شما به کمک آنها می آیید، به بهای فداکاری و رنج بی‌حدتان. این دنیایی است که بوداهای زیادی نمی‌خواهند به آن پایین بیآیند یا در آن بمانند. اما شما با میل خود همه‌چیز را فدا می کنید تا به ساکنان این دنیا کمک کنید. به همین دلیل است که ما، همهٔ بوداها، بوداهای پادشاه و بودا پادشاهان، شما را تحسین می‌کنیم، شما را پرستش می‌کنیم و می‌کوشیم بیاییم و از شما حمایت کنیم و در سبک‌تر شدن بارتان کمک کنیم."

آه بله عالیجناب، بله عالیجناب، اعلیحضرت پادشاه 'پُو'، من تا ابد مدیون همهٔ 'بودا پادشاهان' هستم که چه در سکوت یا آشکارا به اینجا آمده‌اند، چه مرا ملاقات کرده باشند یا نه، اما کوشیده‌اند بهترینهایی که دارند را تقدیم کرده و به دنیای ما کمک کنند. وگرنه فکر ‌کنم این دنیا مدتها پیش از بین رفته بود. از همهٔ شما که به اینجا آمده اید در گذشته، حال و آینده بخاطر همهٔ مهربانی تان، شفقت و قدرت عظیمتان بسیار متشکرم. با اینوجود، این دنیا چندان بهتر نشده است. ما واقعاً "قدرت شما" را هدر داده‌ایم. از طرف همهٔ انسان‌ها و هر موجود ناآگاه دیگر در این دنیا پوزش می‌طلبم، هر موجود نادان دیگر در این دنیا پوزش می‌طلبم، همچنین از شما سپاسگزاری می‌کنم، بی‌اندازه و تا ابد سپاسگزارم. سپاسگزارم. در رحمت 'خداوند'، باشد که شما و مردمتان همواره در شکوه و جلال باشید، و از ثمرهٔ اجر معنوی‌تان بهره‌مند شوید. شاید روزی این دنیا بتواند به سطح دنیای شما در کائنات برسد که تا ابد از سعادت، شادی و رحمت بهره‌مند است. آمین.

"آه، بله، لطفاً، لطفاً هدیه‌ای را که برای دنیای شما و برای شخص شما آورده‌ایم بپذیرید." آه، به ما بگویید لطفاً، به ما بگویید لطفاً. "هدیه‌ای که برای مردم و همزیستان شما، ازجمله اشخاص-حیوان و هر موجودی که از این هدیه آگاه باشد آوردیم اینست که هرفردی که نام مرا بخواند، در ذهن خود آرامش خواهد یافت یا اگر نام همهٔ مردم مرا بخوانند، مرتبه‌شان به یک جایگاه والا ارتقا خواهد یافت. و آنها حتی می‌توانند نزد ما بیایند - در این سرزمین زاده شوند و تا ابد از شادی، سعادت و رهایی از همهٔ رنجها برخوردار باشند. آنها هرگز مجبور نخواهند بود دوباره در سیاره‌ای مانند این سیاره تناسخ یابند."

آه، سپاسگزارم، عالیجناب. سپاسگزارم عالیجناب. همهٔ ما به آن نیاز داریم، همه به آن نیاز داریم. ما پیشنهاد امروز شما را برای سراسر جهان پخش خواهیم کرد، به امید آنکه اجر معنوی و قدرت عظیم شما بر ذهنشان اثر بگذارد و روحشان را تعالی بخشد، تا به برکت رحمت شما و به نام 'خداوند' بتوانند در سرزمین شما زاده شوند. از شما سپاسگزاریم. آرزو داریم که شما و مردمتان به این نوع زندگی شگفت‌انگیز در رحمت 'خداوند' ادامه دهید. آمین. و 'هدیهٔ شما' را با نهایت فروتنی و سپاسگزاری می‌پذیریم. از 'خداوند' برای دیدار شما و سخاوت تان سپاسگزاریم. حتی اگر بسیاری از مردم، یا اکثریت مردم، نام شما را صدا کنند و از سوی شما برکت یابند آنگاه حتی اگر در قلمرو شما زاده نشوند، موجوداتی شایسته خواهند بود و این جهان یک سیاره‌ شایسته خواهد شد. از صمیم قلب از شما سپاسگزاریم، عالیجناب. باشد که 'خداوند' تا ابد شما و مردمتان را همواره بیشتر و بیشتر و بیشتر برکت دهد. آمین.

"اکنون، بسیار مفتخر و خوشحالیم که هدیه‌ای هم تقدیم شما کنیم: تا هر کجا که بروید، همواره در این جایگاه شریف بمانید چنان‌که تمام جهان‌ها و سراسر کائنات به خاک پای شما احترام بگذارند و همیشه در قلبتان آرامش داشته باشید." سپاسگزارم، تا ابد سپاسگزارم، عالیجناب، برای سخاوت مهرآمیز شما. واقعاً به آن نیاز دارم. خیلی به‌موقع است - بسیار سپاسگزارم. درحال‌حاضر، واقعاً به آن نیاز دارم. آرامش داشتن و شریف بودن - هرچقدر هم داشته باشیم، هیچ وقت زیادی نیست. از شما بی‌نهایت سپاسگزارم. "خواهش می‌کنم. شما پادشاهِ پادشاهانِ پادشاهانِ پادشاهان هستید. شما هرگز به چیزی نیاز نداشته‌اید. این هدیه را از روی احترام و عشق صادقانه مان تقدیمتان می‌کنیم." آه، سپاسگزارم. سپاسگزارم، اعلیحضرت پادشاه 'پُو'. آن را با نهایت فروتنی و سپاس می‌پذیرم.

شما هم هرگز به چیزی نیاز ندارید. این سیاره برای شما منظره‌ای بسیار ناخوشایند است. شمایی که از دنیایی آمده‌اید که در آن حتی واژه‌ اندوه یا هیچ‌گونه نارضایتی وجود ندارد. تا هر زمان که صلاح می‌دانید در سیارهٔ ما بمانید، لطفاً به آن مکان‌های فاجعه‌زده یا جنگ‌زده - و هر منظرهٔ ناخوشایندی نگاه نکنید. حیف است که حتی یک نانوثانیه نگاهتان به آنها بیفتد. لطفاً بگذارید افراد ما شما را به جایی ببرند که هنوز زیبایی‌اش را حفظ کرده است. و آن می‌تواند خاطرات خوشی برایتان رقم زند تا آن را برای مردم کشورتان با خود ببرید.

Photo Caption: "خداحافظی کردن یعنی سلام زندگی جدید"

دانلود عکس