"رسیدگی فوری به رودهای گدازه در حلقهٔ آتش اقیانوس آرام"، رودهای گدازه در حلقهٔ آتش اقیانوس آرام"

"رسیدگی فوری به رودهای گدازه در حلقهٔ آتش اقیانوس آرام"، روایت 'چوان‌شین' از تایوان (فورموسا)، یکی از اعضای انجمن بین‌المللی استاد اعظم چینگ های ما (همگی وگان) ۱۰ دسامبر ۲۰۲۵ (به زبان چینی)

در ساعت ۱۱:۱۵ شبِ ۸ دسامبر۲۰۲۵، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۷.۶ در 'آئوموری' ژاپن رخ داد. بیست‌وشش ساعت بعد، من و استاد فوراً به اعماق زمین در حلقهٔ آتش اقیانوس آرام رفتیم. به نظر می‌رسید ورودی، یک ناحیهٔ فرورانش (نقطهٔ برخورد) میان دو صفحهٔ زمین‌ساختی عظیم باشد. هرچه بیشتر به اعماق زمین می‌رفتیم، لایه‌های سنگی سرخ‌تر و داغ‌تر می‌شدند. سرانجام به دریای پهناوری از گدازه‌های سرخ و درخشان رسیدیم! ستون‌های گدازه یکی پس از دیگری با شدت به بالا فوران می‌کردند، گویی دریچه‌هایی در اعماق زمین، گاز آزاد می‌کردند. من می‌خواستم مقداری یخ اسرارآمیز در آن بیندازم که استاد به من دستور دادند: "این بار پراکندگی گدازه‌ها متفاوت است. کل این نوار گدازه، مانند رودخانه‌ای، به‌صورت افقی تا ده‌ها هزار کیلومتر امتداد یافته است، پس نمی‌توانیم از روش مهار استفاده کنیم. اگر راهِ گدازه را در یک بخش به‌زور مسدود کنید، رودهای گدازه در بخش‌های دیگر دیگر به‌راحتی جاری نخواهند شد. در عوض، بر اثر فشار، با شدت به‌سوی سطح زمین فوران خواهند کرد. بنابراین، باید به شیوهٔ دیگری به آن رسیدگی کنیم." "فقط می‌توانید رو به پایین سوراخ‌هایی حفر کنید تا گدازه به اعماق بیشتر زمین جاری شود و در آنجا پخش شود. تنها راه جلوگیری از فوران آن به‌سوی سطح زمین همین است."

طبق دستور استاد، عصای 'جینگو' (عصای جادویی) را که بزرگ شده بود، بیرون آوردم و با قدرت، سوراخ‌های بی‌شماری در لایه‌های سنگی ایجاد کردم. سپس گدازه از میان این روزنه‌ها به اعماق بیشتر زمین نفوذ کرد. بااین‌حال، در برخی نقاط فشار بسیار زیاد بود و به نظر می‌رسید گدازه در آستانهٔ فوران به‌سوی سطح زمین است. با شتاب، چکمه‌های ملکوتی مقاوم در برابر حرارت را محکم به زمین کوبیدم و یک حفرهٔ زیرزمینی عظیمی ایجاد کردم. گدازه به‌سرعت به پایین سرازیر شد و سراسر آن فضا را پر کرد. هنگام کار دیدم که در این ناحیه، پهنهٔ عظیمی از کانسنگ طلا با ناخالصی بسیار اندک وجود دارد. آن نرم و خالص بود، با درخششی چشمگیر و زیبایی باورنکردنی! وقتی آن را لمس می‌کردم، مانند ابریشم بود. می‌خواستم کمی از آن طلای نرم را بتراشم و با خود ببرم، اما این کار در جهان فیزیکی ممکن نبود. استاد فرمودند: "این همان طلایی است که در ژرف‌ترین بخش زمین، نقش وزنهٔ تعادل را دارد (ثبات ایجاد می‌کند). نمی‌توان آن را از اینجا برد." حدس زدم که این مکان باید بسیار نزدیک به هستهٔ زمین باشد. درون زمین کاملاً جامد نیست. فضاهای خالی بسیاری در زیر زمین وجود دارد. اگر در برخی نواحی سوراخ‌هایی ایجاد شود، حفره‌های زیرین می‌توانند گدازه‌های بالای خود را در خود جای دهند.

منطقهٔ حلقهٔ آتش اقیانوس آرام بسیار پهناور است و در امتداد سواحل غربی قارهٔ آمریکا و سواحل شرقی آسیا گسترده شده است. استاد قبلاً پیوسته ترتیبات لازم را فراهم کرده بودند و اقداماتی برای رسیدگی به آن انجام می‌دادند. گرچه دو شب پیش، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی۷.۶ در 'آئوموری' ژاپن رخ داده بود، خسارت آن شدید نبود. همهٔ این‌ها به‌دلیل تلاش‌های خستگی‌ناپذیر استاد برای حفاظت از آن منطقه بود. دراصل، زیر بستر دریای پیرامون ژاپن، یک اژدهای آتشینِ اهریمنیِ مادر و شرور، همراه با دو اژدهای آتشینِ اهریمنیِ جوان وجود داشتند که به‌سرعت به این‌سو و آن‌سو می‌رفتند و می‌کوشیدند فوران‌های آتشفشانی زیرآبی و دگرگونی‌های شدید زمین‌شناختی ایجاد کنند. خوشبختانه، در اواسط سال ۲۰۲۵ آنها را محبوس کردیم. وگرنه، در ژوئیهٔ ۲۰۲۵، آن پیشگویی ویرانگر که "ژاپن غرق خواهد شد" به حقیقت می‌پیوست.

استاد گرز بزرگی برداشتند و به دوردست رفتند. من و استاد از هم جدا شدیم و سوراخ‌های بسیاری در اعماقِ زیرِ حلقهٔ آتش ایجاد کردیم تا گدازه به لایه‌های عمیق‌تر جریان یابد. گرچه این کار از فوران آن به بالا جلوگیری می‌کرد، ممکن بود مشکلی پیش بیاید: درحالیکه گدازه کمتر میشد، در لایهٔ اصلی گدازه، ممکن بود، حفره‌های جدیدی تشکیل شود. سنگ‌های مثلثی 'نووا' که استاد به من داده بودند، دقیقاً همان چیزی بودند که برای حل این مشکل لازم بود. تعداد زیادی سنگ هفت‌رنگ 'نووا' بیرون آوردم و آنها به ارادهٔ من بزرگ‌تر شدند و درست در برخی از حفره‌ها جای گرفتند و آنها را پر کردند تا لایه‌های سنگی اولیه را تقویت و تثبیت کنند. در این هنگام، استاد که از سر تا پا پوشیده از گردوخاک و آلودگی بودند، نزد من آمدند. اکنون رودهای گدازه در آن پهنهٔوسیع، با جریان یکنواخت‌تری به لایه‌های عمیق‌تر زیر زمین سرازیر می‌شدند.

بااین‌حال، فشار در مرکز زمین هنوز بسیار زیاد بود و کل سیاره همچنان در وضعیتی ناپایدار قرار داشت. استاد فرمودند: "این به آن دلیل است که زمین می‌خواهد به پهلو بچرخد. موجوداتِ باادراکِ ساکنِ زمین آن‌قدر رنج می‌کشند که او به‌شدت می‌خواهد به خود بپیچد و به پهلو بچرخد و همین باعث این ناپایداری می‌شود. همهٔ این‌ها ناشی از انرژی است." "انرژی عشق و محبت می‌تواند به او ثبات ببخشد، اما اگر انرژی خشونت‌آمیز و بی‌رحمانه باشد، ساختار زمین‌شناختی او را به‌شدت آشفته می‌کند و باعث می‌شود بخواهد به خود بپیچد و حرکت کند، درست مانند کسی که از درد می‌خواهد به پهلو بچرخد."

من دیدم که بشریت تا چه اندازه زمین مادر را عذاب داده است و قلبم سرشار از اندوه شد! پس از مدتی، من و استاد پروازکنان از میان لایه‌های سنگی بیرون آمدیم. با چشمان بهشتی‌مان، از فضا به زمین نگریستیم و توانستیم ببینیم کدام نواحی در زیر زمین سرخ‌ترند و به این ترتیب، شدت وضعیت هر ناحیه را ارزیابی کنیم. به نظر می‌رسید سرخی به‌تدریج کم‌رنگ می‌شود و استاد موقتاً نفس راحتی کشیدند. اما اگر انسان‌ها رسم بی‌رحمانهٔ خوردن گوشت اشخاص- حیوان را تغییر ندهند، این ثبات موقتی، چندان دوام نخواهد آورد.

وگان: برای نجات زمین مادر.

وگان: زمین از تو به خاطر سلامتی اش تشکر می کند.

هرکدام از شاگردان استاد، تجربه های معنوی درونی مشابه، متفاوت یا بیشتری دارند و/یا برکات دنیوی دارند؛ اینها فقط نمونه هایی هستند. معمولا ما آنها را، بخاطر توصیه استاد، با کسی درمیان نمی گذاریم.

برای تماشا و دانلود تجارب بیشتر دیگر لطفا از این سایت دیدن فرمایید SupremeMasterTV.com/to-heaven