Цэцэрлэг: Амьдралд маань гоо сайхан тав тухыг авчрагч, 3-ын 1-р хэсэг

Цэцэрлэгжүүлэлтийг анх XVI зуунд Европт урлаг хэмээн хүлээн зөвшөөрсөн бөгөөд энэ нь Эдений цэцэрлэгийг дурсан санах “өв тэгш бүгд найрамдах улс”-ын бэлгэдэл болсон юм. Төгс Гэгээрсэн Их Багш Чин Хай мөн Өөрөө асар их тэмүүлэлтэй цэцэрлэгч бөгөөд Тэрээр цэцэрлэгжүүлэлтийн баяр жаргалыг манай нийгэмлэгийн гишүүдтэй Францад хийсэн цугларалтын үеэр олонтоо сайшаасан билээ: Танай байшинд, хэрэв та нар газартай, ядахдаа жижиг цэцэрлэгтэй бол өөрсдөдөө зориулж ямар нэг зүйл тарьж ургуулаарай. Тэгвэл хүнсний дэлгүүрт үргэлж найдаад байх шаардлагагүй болно. (Тийм ээ.) Ямар нэг зүйл тохиолдоход идэх зүйл ямагт байх болно шүү дээ. Хүнс ургуулахад маш энгийн. Тэжээж чадах хоол тань үнэтэй, хэцүү байх албагүй. Би Германд байхдаа, би гэрлэсэн байсан л даа. Манайх жижиг цэцэрлэгтэй, нөхөр бид хоёр улаан лооль тарьдаг байлаа. Өө, зөндөө их ургаж, маш их улаан лоольтой болсон. Бас Бурханыхаа тахилд зориулж цөөн хэдэн цэцэг тарьсан. Өө, тэд ургаад л, ургаад л, ургаад л. Маш олон цэцэг, зөндөө их улаан лооль. Би бас гааны навч, салатны байцаа (летус), мөн жаахан үсүү тарьдаг байсан. Нэг их биш л дээ, мэдээж. Гэхдээ өөрөө ургуулсан хүнсээ идэх ч гоё шүү! Их сайхан санагддаг.