รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ในตอนนี้ บทสนทนายังคง ดำเนินต่อไปด้วยอารมณ์ขัน ที่อ่อนโยนและความซาบซึ้งใจ จากใจจริงระหว่าง ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ และเหล่าลูกศิษย์ของแบมบี้ บาบาก็ พวกเขาเป็นเด็กโต พวกเขาเติบโตใหญ่มาก (…เป็นธรรมชาติทั้งหมดครับ) อ๋อ ใช่ ฉันรู้ เป็นธรรมชาติ เป็นธรรมชาติ ฉันรู้ นี่คือผลิตภัณฑ์ พวกเขาปลูกเอง พวกเขาเติบโต เติบโต ตัวกล้วยเองคุณได้ยินฉันไหม? ฉันคิดว่าชีวิตของฉัน คือบททดสอบของไมโครโฟน ท่านอาจารย์มีไมโครโฟน ที่นั่นไหม? (บางครั้งก็มีครับ) บางครั้ง พวกเขาใช้อะไร? แบตเตอรี่เหรอ? เพราะ [ไม่มี] ไฟฟ้า หรือว่าพวกเขามี (บางครั้งเราก็ใช้แบตเตอรี่) โอ้ ใช่ ใช่ เราสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเอง ได้ไหม หรืออะไรทำนองนั้น เราทำแบบนั้นได้ (ใช่ครับ ครั้งหนึ่ง เรามีเครื่องกำเนิดไฟฟ้านั้นอยู่) แต่มันก็ยุ่งยาก มันพังแล้ว คุณก็ต้องคอยดูแลรักษามัน อยู่เสมอ (น่ารำคาญค่ะ เสียงดังมาก) เสียงดังมาก โอ้ โอ้ โอ้โอ้ โอ้ โอ้ มันกำลังไหม้ ปิดมันที กรุณาปิดมันที เขาดูเหมือน... แมลงหรืออะไรสักอย่าง ปิดอันนี้ด้วย เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้า (แมลงตัวหนึ่งบินขึ้นไปครับ เขาถูกไหม้ครับ) (อะไรกำลังไหม้นะคะ)? (อาจารย์ เรามองไม่เห็นท่านครับ) ใช้ตาปัญญาของคุณ ตอนนี้พวกเขาสนใจ แต่กล้วยเท่านั้น พวกเขาไม่สนใจฉันเลย โอ้ พระเจ้า เพราะเหล่าแมลง ดังนั้น นั่นคือปัญหา ฉันไม่ชอบเห็นแมลงไหม้ มันคืออะไร? (ขออภัยด้วยนะครับ) เราได้จัดงานฉลองกล้วยไปแล้ว ดังนั้นคุณจึงมี ภาพที่ดีที่สุดอยู่แล้ว ขึ้นลง คุณทำได้นะ หมายถึง เป็นครั้งคราว คุณเปิดไฟได้ ชั้นบนมีไฟไหม? (ฉันคิดว่ามีนะคะ) ใช่ไหม? ใช่ เชิญเลย ถ้ามันเปิด เราอาจจะมีเพียงพอแล้ว หรือแม้แต่ที่นี่ อันใหญ่ดังนั้น นี่คือจดหมายจากท่านอาจารย์ โอ้ พระเจ้า …ท่านรู้ว่ามันดีต่ออัตตาของฉัน ท่านให้อภัยฉัน (ท่านเข้าใจครับ) ท่านเข้าใจ นะ? นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับท่าน ถ้าท่านเข้าใจเรื่องนั้น ท่านก็เป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาเอาหนังสือ และสิ่งของทั้งหมดของฉัน มาได้อย่างไร ท่านรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน และฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับท่านเลย “เยี่ยมไปเลย” ฉันรู้บางอย่างเกี่ยวกับท่าน - ฉันรู้ว่าท่านเดินบนน้ำได้ ท่านนอนหลับในอากาศได้ และท่านหายตัวได้ ท่านได้เรียนรู้ศิลปะ แห่งการล่องหน และอะไรทำนองนั้นมาแล้วใช่ไหม? ฉันก็ทำแบบนั้นได้เหมือนกัน ฉันสามารถเดินบนน้ำได้ โดยใช้ไม้รองไว้ข้างใต้ และอื่น ๆ อีกมากมาย และบางครั้ง ฉันก็นอน อยู่ในอากาศบนเปลญวน เฉพาะบนเปลญวนเท่านั้น และทุกครั้ง ที่ฉันไปที่ไหน ฉันก็จะลงมาจากท้องฟ้าเสมอ ฉันเพิ่งลงมาจากท้องฟ้า ที่จริง แล้วมาจากสายการบินแอร์ฟรานซ์ ไม่มีปัญหา ฉันมีพลังวิเศษ ที่เต็มเปี่ยมอยู่เสมอโอ้ ท่านอาจารย์ ท่านทราบถึงสัญลักษณ์ ของสิ่งที่เราได้กระทำลงไป สัญลักษณ์ ไม่ใช่ตัวเงิน แต่เป็นพลังเชิงสัญลักษณ์ ที่มันเพิ่มให้กับประเทศของคุณ อาจารย์ของคุณถ่อมตนอย่างแท้จริง ฉันต้องเรียนรู้ความอ่อนน้อมถ่อมตนนี้ ฉันชอบสิ่งนี้มาก เพราะฉันคืออนุตราจารย์ ปัญหากับอนุตราจารย์อาจารย์ของคุณงดงามจริง ๆ ท่านต้องเป็นคนที่งดงามมากแน่ ๆ บริสุทธิ์มาก อ่อนน้อมถ่อมตนมาก ยกเว้นตอนที่ท่านบอกให้คุณ เขียนจดหมายซ้ำ 20 ครั้ง ในเวลานั้น คุณอาจคิดว่า "คุณควรไปเทือกเขาหิมาลัยดีกว่า" ใช่แล้ว ไม่ว่าเราจะอุทิศตน ให้กับอาจารย์มากแค่ไหน มันยากที่จะรับคำตักเตือน ในบางครั้ง และเราก็คิดว่า "ฉันมาทำอะไรที่นี่กันแน่?" ต้องเขียนจดหมายฉบับเดิมซ้ำ ถึงยี่สิบครั้ง พระเจ้า! แต่ (พระ) มิลาเรปาใช้เวลาถึงสี่ปี ในการสร้างบ้านขึ้นมาใหม่ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ท่ามกลางความยากลำบากมากมาย การเขียนจดหมายนั้นค่อนข้างง่าย คุณทำมันด้วยคอมพิวเตอร์ ท่านงดงามมากเลยท่านงดงามมาก คุณเขียนสิ่งนี้ โดยได้ความยินยอมจากท่านใช่ไหม? ทั้งหมดนี้? อาจารย์เป็นผู้สั่งหรือ? (ครับ นั่นคือคำสั่งท่านอย่างแท้จริง) โอ้ พระเจ้า ท่านช่างถ่อมตน ท่านเองก็เป็นอาจารย์เช่นกัน ท่านกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? ท่านพูดราวกับท่านเป็นศิษย์ของฉัน คุณคิดว่าฉันจะรับมือกับทั้งหมดนี้ ได้ไหม? (บางที ท่านรู้ดีกว่า สิ่งที่ท่านอาจารย์เขียนไว้ก็ได้) ฉันไม่คุ้นเคยกับเรื่องนี้เลย ฉันไม่คุ้นเคย กับความสุภาพแบบนี้เลย คุณก็รู้ว่าฉันพูดจายังไง ฉันพูดเล่นนะ ฉันค่อนข้าง “หยาบกระด้าง” บางที ฉันอาจจะ “กระด้าง” เกินไปสำหรับท่าน คุณคิดว่าท่านจะรับฉันได้ไหม ตอนที่ฉันไปที่นั่น? (แน่นอนครับ) อะไรนะ? (ท่านจะรับได้ครับ) (แน่นอนครับ) ท่านทราบหรือไม่ว่า ฉันเป็นคนแบบไหน? ฉันคิดว่าท่านเป็นคนอ่อนโยน และจริงจังมาก ท่านหัวเราะ หรือเปล่า? ท่านหัวเราะใช่ไหม? (ใช่ครับ ท่านหัวเราะครับ) ท่านหัวเราะเหรอ?ท่านชอบเล่าเรื่องตลกใช่ไหม? (ครับ) งั้น มันก็ดี มิเช่นนั้น ฉันก็ไม่รู้ว่า จะปฏิสัมพันธ์กับท่านอย่างไร คุณเห็นไหมว่า ดวงจันทร์ที่นี่ขาวแค่ไหน? (เพราะตอนนี้มันอยู่ในยุโรปแล้วครับ) ใช่ ที่แอฟริกามันเป็นสีดำใช่ไหม? สีดำนั้นงดงาม โอ้ คุณเขียนจดหมายได้สวยงามมาก แม่คนนี้เป็นใคร? เอ็มเมราซี เอ็มเมราซี เจรานี โอ้ คุณมีชื่อยาวมาก ที่แอฟริกา พระเจ้า ฉันต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ในการอ่านชื่อ โอเดร่า เอมเมราซี เจรานี นัมบีริ เคราเมรานี่เป็นภาษาที่สวยงาม เมื่อคุณพูด... คุณพูดภาษาแอฟริกัน ให้ฉันฟังได้ไหม? ฟังดูคมมาก ใช่ ชื่อต่าง ๆ ในแอฟริกานั้น สวยงามมาก (เขาพูดภาษาซูวานีส ส่วนผมพูดภาษาชิกันดาครับ) จริงเหรอ? คุณสื่อสารไม่ได้หรอก อ๋อ มันต่างกันเหรอ? (ใช่ เขามาจากมาตาครับ) (แต่ผมพูดภาษายูกันดาได้ด้วยครับ ผมหมายถึง ภาษาลูกันดาครับ) ใช่ งั้นโปรดพูดภาษาลูกันดา โปรดพูดได้ไหม? (…ท่านอาจารย์ชิงไห่ครับ) คุณก็พูดซ้ำด้วยเช่นกัน คุณคุยกับเขาในภาษาลูกันดา (…ชิงไห่) อะไรนะ…? ฉันเข้าใจ “ชิงไห่” แต่คำที่เหลือ ฉันไม่รู้ แล้ว “ชิงไห่” คืออะไรกันแน่?(เรากำลังกล่าวว่า เรารู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้รับพรและพระคุณ อันล้ำค่าที่สุดนี้ จากเหล่าอาจารย์แห่งปัญญา ผู้ทำให้เราได้มา อยู่ ณ แทบเท้าดอกบัว ของท่านอาจารย์ชิงไห่ และได้รับพระพรเช่นนี้) ขอบคุณมาก อาจารย์ของคุณสอนคุณได้ดีมาก โดยเฉพาะวิธีการพูดของคุณ ลูกศิษย์ของฉันไม่พูดอย่างนั้นหรอก พวกเขาไม่รู้ว่า “เท้าดอกบัว” คืออะไร พวกเขาไม่เคยพูดแบบนั้นเลย เมื่อพวกเขามาหาฉัน พวกเขาไม่เคยพูดว่า "โอ้ พวกเราขอถวายเครื่องบูชา แด่เท้าดอกบัวของท่าน" พวกเขากล่าวว่า "ท่านอาจารย์ อาหารอยู่ที่ไหน?" "ห้องครัวอยู่ตรงไหน?" "แล้วลูกอม (วีแกน) คุกกี้ (วีแกน) อาหารพระพร (วีแกน) ของฉัน อยู่ที่ไหน?" นั่นเป็นวิธีที่ลูกศิษย์ของฉันพูด ฉันเกรงว่า พวกเขาจะแพร่ความหยาบคาย เข้ามาในอาศรมของคุณ ฉันไม่เคย [สอน] พวกเขา [เรื่องนี้]คุณพูดได้ไพเราะมาก ฉันว่ามันดีกว่านะ ประเพณีส่วนใหญ่เป็นแบบนั้น ยกเว้นประเพณีของเรา พวกเขาไม่ได้พูดแบบที่คุณพูด ไม่มีใครแต่งบทกวีแบบนั้นหรอก เมื่อใดก็ตามที่คุณเห็นพวกเขา พวกเขาก็แค่ต้องการอาหาร เมื่อพวกเขาเห็นฉัน พวกเขาก็แค่อยากกินอาหาร พวกเขาต้องการอาหาร (วีแกน) จากสนามบิน และต้องการให้ส่งมาถึงที่นี่ แล้วพรุ่งนี้ ก็ต้องการอีกโอ้ นี่ช่างงดงามเหลือเกิน วิธีที่คุณพูด คนแอฟริกันส่วนใหญ่ที่ฉันเคยพบเจอ พูดแบบนั้น พวกเขาพูดจาได้ไพเราะราวกับ บทกวี และนั่นทำให้ฉันประทับใจมาก ฉันคิดว่าฉันจะส่งลูกศิษย์ของฉัน ไปที่ยูกันดา เพื่อให้อาจารย์ของคุณสอนฉัน มารยาทและวิธีการพูดจา (แต่ที่แอฟริกา เราก็คิดว่าเราควรเรียนรู้ มารยาทอันสูงส่ง จากไต้หวัน (ฟอร์โมซา)) โอ้ จริงเหรอ? ไม่ ที่ไต้หวัน (ฟอร์โมซา) เราแค่ทำงาน เราอาจไม่ได้ให้ความสนใจ กับด้านบทกวีของชีวิต ทางจิตวิญญาณมากนัก อาจเป็นเพราะ ฉันใจร้อนเกินไป กับภารกิจที่ต้องทำ ฉันอยากรีบทำทุกอย่างให้เสร็จ แล้วเกษียณ ไปอยู่ที่ยูกันดา หาป่าใกล้ ๆ อาจารย์ของคุณ และใช้เวลาของฉัน และให้พวกเขาได้เรียนรู้ มารยาทของโลกนี้ (ยินดีค่ะ) “ด้วยความยินดี” นะ?Photo Caption: “พวกเราคือหนึ่งเดียวกัน! ”
