รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ณ ที่นี้ ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ ได้สะท้อนถึงการรับใช้ ที่เสียสละและความเพียรพยายาม ท่ามกลางความท้อแท้ ผสานปัญญาและเสียงหัวเราะ ในการกล่าวอำลาอย่างสุดซึ้งคนส่วนใหญ่ มาเพื่อปฏิบัติธรรม พวกเขาเบื่อเรื่องทางโลก เต็มทีแล้ว ดังนั้น คุณจึงตำหนิพวกเขาไม่ได้ ที่จะไม่ทำสิ่งต่าง ๆ แต่จริง ๆ แล้ว พวกเขามีสิทธิ์ ที่จะไม่ทำเช่นนั้นก็ได้ เพราะนั่นก็ไม่เป็นไรเช่นกัน แต่น่าเสียดาย ที่หากบริษัทอย่างเรา ต้องวิ่งวุ่นไปทั่วโลก พวกเขาก็ จำเป็นต้องทำงานด้วยเช่นกัน แต่เราไม่ได้ทำงานในลักษณะนั้นเราทำงานด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน ดังนั้น เช่นเดียวกับคุณและ กลุ่มของคุณ คุณทำการเพาะปลูก และช่วยเหลือด้านการเกษตร และสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้น ส่วนเราเพียงแค่เพาะปลูกด้าน จิตวิญญาณ และเรา “ไถพรวน” ผู้คน เราปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งความรู้ (ครับ) ที่จริงแล้ว เราก็เปรียบเสมือนเกษตรกร เราปลูกคุณธรรมในผู้คน และเมล็ดพันธุ์ทางจิตวิญญาณ ให้แก่คนรุ่นหลัง ดังนั้น ฉันจึงไม่ใช่ ผู้เชี่ยวชาญในทุกเรื่อง ที่คุณพูดถึง แต่เรามีลูกศิษย์บางคน ที่รู้เรื่องบางอย่าง และฉันคิดว่าบางที การขุดบ่อน้ำ และเรื่องอื่น ๆ อาจช่วยได้ เราจะดูว่าอะไรจำเป็นและเราสามารถทำอะไร ได้บ้าง หรือจะไปถึงจุดนั้นได้อย่างไร มิเช่นนั้น กลุ่มของคุณก็จะ กระตือรือร้นมากกว่ากลุ่มของเรามาก คุณมีแผนมากมาย และอยากทำสิ่งนี้ สิ่งนั้น รวมถึงอีกหลายอย่างด้วย เราไม่มีแผนอะไรเลย ดูเหมือนเราเป็นกลุ่มคนที่ขี้เกียจจริง ๆ แล้ว ฉันแค่ทำตาม ที่ได้รับมอบหมาย และฉันไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไร กับแผนนี้หรือแผนอื่น ๆ เลย ฉันไม่เคยรู้จักความรู้สึกนี้มาก่อน บางครั้งเมื่อฉันเห็น กลุ่มคนอย่างพวกคุณ ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่เข้าพวก ไม่เข้าพวก เพราะฉันไม่เคยมีความกระตือรือร้น ที่จะทำอะไรเลย ฉันมาที่นี่ เพราะมีคนขอให้มาเท่านั้น หรือโดยบังเอิญ ฉันมาเพราะนิทรรศการศิลปะ ซึ่งเป็น ภาพวาดของฉันเอง ตามคำเชิญให้มาชม และนอกจากนั้น ยังมีรายชื่อผู้รอคอยการมาเยือน ของฉันจากหลายประเทศ ยาวเหยียดเลยทีเดียว ดังนั้นฉันจึงมาที่นี่ เพราะมันอยู่ใกล้กับยุโรป แค่นั้นเองและตัวอย่างเช่น ฉันเดินทาง ไปอเมริกาโดยตั้งใจ เพราะมีใครบางคนจัดประชุม กับประธานาธิบดีอเมริกา เพื่ออะไรบางอย่าง (ครับ) แต่น่าเสียดายที่ในนาทีสุดท้ายนั้น เป็นไปไม่ได้ เพราะเขายุ่งอยู่กับ การเจรจากับรัสเซีย เรื่องความช่วยเหลือแก่รัสเซีย และเรื่องอื่น ๆ ทำนองนั้น ซึ่งแน่นอนว่า เป็นเรื่องสำคัญ เนื่องจากฉันไปอเมริกา สภาพแวดล้อมโดยรอบ จึงรวมอยู่ด้วยตอนนี้ก็ถึงคราวของแอฟริกาแล้ว ฉันได้รับการเชิญไปหลายครั้ง แล้วในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จากลูกศิษย์บางคนในนั้น แต่ฉันไม่เคยคิดจะไป เพราะเรามีศิษย์ที่นั่นไม่มากพอ และฉันคิดว่า "แอฟริกา โอ้ มันไกลเหลือเกิน" มันปรากฏอยู่ในนิทาน หนึ่งพันราตรีเพียงเรื่องเดียว แต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่า มันมีอยู่จริงหรือเปล่า และเรื่องอื่น ๆ ในทำนองนั้นบางทีอาจเป็นเพราะท่านอาจารย์ ของคุณ ที่ฉันจะได้ไปที่นั่นสักครั้งหนึ่ง มิเช่นนั้น ใครจะรู้ว่า เมื่อไหร่ฉันจะตื่นขึ้น และนำร่างกายไปที่นั่นได้ คุณเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม? ความแตกต่างระหว่างกลุ่มของคุณ กับกลุ่มของเราคืออะไร? คุณไม่สามารถตำหนินักเรียนของเรา ว่า “ขี้เกียจ” ได้ โชคดีที่คุณมีอาจารย์ ที่กระตือรือร้นมาก เมื่อคุณได้ยินเสียงของท่าน คุณจะสัมผัสได้ถึงความกระตือรือร้น ความกระฉับกระเฉง และพลังงาน(นอกจากนี้ ยังมีความจำเป็น ที่จะต้องทำเช่นนั้นด้วยครับ เพราะอย่างที่เห็น มูลนิธิของเราตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบท ตัวอย่างเช่น มีศูนย์การแพทย์ แต่เรียกมันว่าโรงพยาบาล) เข้าใจ (แต่ผมคิดว่า ในรัศมี 40 หรือ 50 กิโลเมตร ไม่มี โรงพยาบาลแบบนั้นเลยครับ) โอ้ เข้าใจ (และเราไม่ได้ช่วยเหลือ เฉพาะสมาชิกเท่านั้นครับ (ใช่ ใช่) ของมูลนิธิ แต่เราช่วยเหลือผู้คนรอบข้างครับ) เข้าใจ (ใช่ครับ เหมือนโรงเรียน เราก็มีโรงเรียนเหมือนกันครับ ดังนั้นเราจึงมีหน้าที่ต้อง ทำกิจกรรมทางสังคมเหล่านี้ครับ) เข้าใจแต่การพัฒนาในโลกนี้ ไม่มีที่สิ้นสุด (ใช่ครับ) ไม่ใช่แค่ที่แอฟริกาเท่านั้น พูดถึงประเทศอื่น ๆ อย่างเช่น เอาหลัก (เวียดนาม) หรือฟิลิปปินส์ดูสิ พวกเขาก็เต็มไปด้วยความจำเป็น ที่ควรทำเช่นกัน และบางครั้งเมื่อคุณ มองดูปัญหาทั้งหมด ของโลกใบนี้ คุณก็ทำได้เพียงส่ายหัว และคุณไม่รู้ว่า จะเริ่มต้นตรงไหน และจะเสร็จเมื่อไหร่ (ใช่ครับ) และบางครั้งก็มีการ เทเงินเข้ามาอย่างมากมาย ก็เหมือนคุณนั่นแหละ – เหมือนหยดน้ำบนทรายร้อนระอุฉันได้คิดถึง โลกใบนี้ เพราะพวกเขาไม่รู้เรื่อง นั่นคือเหตุผลที่พวกเขา ต้องอาศัยอยู่ในสภาพเช่นนั้น ถ้าทุกคนรู้แจ้ง โลกก็จะกลายเป็น สรวงสวรรค์ (ใช่ครับ) นี่คือวิสัยทัศน์ของฉัน เพราะฉันรู้ ฉันรู้จักมันดีมาก แต่คนทั่วโลก จะไม่เชื่อเรื่องนี้ ดังนั้น ฉันจึงต้องอดทน ทำในสิ่งที่ฉันทำได้ สิ่งที่ฉันได้รับมอบหมาย และตามความอดทนทางร่างกาย และความสามารถทางจิตใจของฉันเมื่อฉันเห็น ความโกลาหลรอบโลก และผู้คนใช้ชีวิต โดยไม่รู้ถึงคุณค่า อันล้ำค่าที่อยู่ภายใน และต้องทนทุกข์ทรมานจาก ความเศร้าโศกจอมปลอมของโลก ฉันก็ได้แต่ส่ายหัว ฉันคิดว่างานของฉันจะไม่มีวันสิ้นสุด และฉันก็ไม่มีวันทำได้มากพอ แม้แต่ในด้านจิตวิญญาณก็ตาม ดังนั้น เวลาที่เราออกทัวร์ เราจึงใช้เวลา เงิน สุขภาพกาย และพละกำลังไปมากมาย แต่จะมีคนสักกี่คนที่รับฟัง คำเรียกร้องอย่างจริงใจของคุณ? (ครับ) อาจารย์ต้องมีความจริงใจ ไม่ใช่ศิษย์ ในปัจจุบัน การหาลูกศิษย์ ที่จริงใจนั้นเป็นเรื่องยากอาจารย์ผู้สอนจะต้อง มีความจริงใจที่สุด และฉันคิดว่าบางครั้ง ฉันก็มีความจริงใจมาก และฉันได้ทำอย่างดีที่สุด ฉันไม่ได้ว่าฉันทำแบบนั้นตลอดเวลา บางครั้งคุณอาจรู้สึกท้อแท้ และรู้สึกว่ามันจะไม่มีวันจบสิ้น ไม่มีวันจบสิ้น คุณรู้สึกว่าไม่ว่าคุณจะทำอะไร แม้จะพยายามอย่างเต็มที่แล้ว มันก็เป็นเพียงแค่หยดน้ำ ในทะเลทรายเท่านั้น บางครั้งคุณอาจรู้สึกท้อแท้ แต่คุณก็ยังคงเดินหน้าต่อไป และทำทุกอย่างที่ ทำได้ในสถานการณ์นั้น บางที [มัน]อาจจะดีกว่าไม่มีอะไรเลยก็ได้ นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด คุณเข้าใจไหม? (เข้าใจครับ)ดังนั้น ฉันจึงไม่เคยมีความ กระตือรือร้นเลย แม้แต่ในช่วง เริ่มต้นภารกิจของฉันก็ตาม ฉันแค่ทำไปเรื่อย ๆ ฉันแค่ทำสิ่งต่าง ๆ เมื่อมีโอกาส เมื่อถึงเวลาที่จำเป็น แต่ฉันไม่มีความกระตือรือร้นเลย ถึงแม้คุณจะเห็นฉันวิ่งไป วิ่งมาทั่วโลก แต่ไม่ใช่ เพราะความกระตือรือร้นหรอก ฉันทำแบบนั้นก็เหมือนกับ การหายใจนั่นแหละ หรือคุณต้องอาบน้ำ เมื่อเหงื่อออกมากเกินไป และเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากนั้นสักพักและเมื่อฉันได้พบปะกับกลุ่ม ต่าง ๆ มากมาย เช่น กลุ่มของคุณ หรือกลุ่มอื่น ๆ ฉันได้ฟัง ความคิดที่ยอดเยี่ยมมากมาย เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงโลก และฉันก็รู้สึกละอายใจ และรู้สึกแปลกแยก เหมือนกับว่า ฉันเป็นคนที่ไม่เคยคิดถึงโลก ไม่เคยทำอะไรเพื่อโลกเลย ไม่มีความกระตือรือร้นเลย บางที นี่อาจเป็น คุณสมบัติที่ฉันขาดก็ได้ และบางคนอย่างคุณ ก็ควรจะมีโอเค ฉันจะไม่รบกวนคุณนานนัก คุณได้ส่งข้อความไปแล้ว จากนั้นเราจะมาดูกันว่า จะทำอะไรได้บ้าง ตกลงไหม? ไม่ว่าไปที่ไหนก็มีคนอยากให้เรา ทำอะไรบางอย่าง พวกเขามักจะมาหาฉันเสมอ ฉันคิดว่าคนเราควรตระหนักว่า สิ่งที่เหมือนกันจะดึงดูดกัน และคนที่จริงใจที่สุด และกระตือรือร้นที่สุด มักจะมาหาฉันเสมอ และฉันรู้สึกหมดหนทาง รู้สึกเสียใจแทนพวกเขา ที่บางครั้งพวกเขามา “ผิด” กลุ่ม ใช่คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง? คุณเข้ามาอยู่ ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ ดังนั้นคุณจึงต้องนั่งอยู่ที่นี่ เป็นเวลาหลายชั่วโมงอย่างอดทน ฟัง เรื่องตลกทั้งหมดของฉันและก็แค่นั้น งั้นคุณต้องรู้จักฉัน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม อาจารย์ส่วนใหญ่จึงเป็นผู้ชาย พระเจ้าทรงทราบ พระเจ้าทรงทราบ พระเจ้าทรงทราบดีว่า ผู้ชายมักหึกเหิมกว่า กระตือรือร้นกว่า เปิดเผยกว่า และมีความมุ่งมั่นกว่า พวกเราผู้หญิงมักเป็นฝ่ายรับ ไม่เป็นไร เราจะดูว่า เราจะทำอะไรได้บ้าง ดังนั้นคุณเลือกได้ตามใจชอบ อะไรก็ได้ที่คุณอยากได้และใครก็ตามที่อยากไปกับคุณ ยินดีเลย ทุกคนอพยพไปแอฟริกาได้เลย และปล่อยฉันอยู่คนเดียว ฉันไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร ใช่ วันนั้นจะเป็น วันที่ฉันเฉลิมฉลอง กล้วยนึ่งสุกเต็มที่ โอ้ พระเจ้า! มีใครอยากไปแอฟริกาบ้างไหม? (…) อาจจะ เขาเปี่ยม ไปด้วยพรสวรรค์ (โอ้ ใช่ครับ) เขาทำอะไรก็ได้ (ใช่ครับ) เขาสามารถปลูกอะไรก็ได้ คุณเห็นไหมว่าเขาไว้หนวดเครายังไง คุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้อีกแล้ว ไม่มีใครมีหนวดเครา แบบนี้เลย ดังนั้น...โอเค เจอกันพรุ่งนี้ คุณมีงานต้องทำเยอะ หรือไม่? (ใช่ค่ะ/ครับ) จริงเหรอ? ยังมีอยู่ใช่ไหม? ไม่ได้แจกฟรีไปหมดแล้วเหรอ (เกือบแล้วค่ะ) (พวกเขาบอกว่าใกล้เสร็จแล้วครับ) (ใกล้เสร็จแล้วค่ะ) เกือบเสร็จแล้ว ดีมาก โอเค เจอกันพรุ่งนี้ แค่นั้นเอง! ดึกเกินไปแล้ว มันดึกเกินไปแล้ว และตอนนี้ เราก็รั้งคุณไว้นานเกินไปแล้ว ที่แอฟริกา คุณนอนเร็วกว่า ใช่ไหม? (ในมูลนิธิ ไม่ครับ) ไม่เหรอ? ตีสองแล้วนะ? (วันนี้ แต่ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ครับ) ใช่ มันขึ้นอยู่กับสถานการณ์ (แต่ปกติเวลาเข้านอน ประมาณสี่ทุ่มครับ) โอ้ นั่นเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดเลย ใช่ ที่ศูนย์ของเราก็เช่นกัน แต่ฉันไม่เคยนอน ก่อนสิบโมงเช้าเลย แย่มาก เมื่อคืนฉันนอนหลับไปแค่ประมาณ ชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมงเท่านั้น ทำงานและพูดคุยอยู่ตลอดเวลา โอเค งั้นเจอกัน พรุ่งนี้ที่ห้องบรรยายนะและฉันขอให้คุณ มีความสุขกับการเข้าพัก ราตรีสวัสดิ์ (ราตรีสวัสดิ์ค่ะ) ราตรีสวัสดิ์ คืนนี้พักผ่อนอย่างสบายใจ (นอนหลับฝันดีครับ!) ฝันดีนะ! ใช่ เอาล่ะ พี่น้อง ขอบคุณที่มา และขอบคุณ สำหรับข้อความแห่งความรัก จากท่านอาจารย์ของคุณ หากในอนาคต เราสามารถทำอะไรได้บ้าง คุณก็จะโชคดี (แน่นอนครับ) ถ้าเราทำไม่ได้ คุณก็รู้แล้วว่า คุณมา “ผิด” กลุ่มแล้ว (เรายังคงเชื่อมั่นครับ ไม่ต้องกังวลครับ) แล้วคุณไปหาข้อมูลนั้นมาจากไหน? ทั้งหมดจากแอฟริกาหรือ สดทุกอย่าง โอเค ฉันต้องไปแล้ว ถ้าฉันไอมากเกินไป พรุ่งนี้ ฉันอาจจะเสียงแหบได้ ลาก่อนนะ คุณเข้าใจทุกอย่างแล้วใช่ไหม? (ใช่ครับ) คุณเกิดในแอฟริกา และคุณพูดถูก... คุณรู้ทุกอย่าง ดังนั้น พี่ชาย... เจอกันพรุ่งนี้นะ คุณจะอยู่ต่อถึงพรุ่งนี้ หรือหลังจากนั้นไหม? (ใช่ครับ) ใช่ แล้วคุณจะกลับบ้านเมื่อไหร่? (เราอาจอยู่ที่นี่หลายสัปดาห์) โอเค เอาละ ขอให้คุณมีความสุขที่เบลเยียม และพี่สาวจะดูแลคุณ เป็นอย่างดี ราตรีสวัสดิ์ (ขอบพระคุณค่ะ) ราตรีสวัสดิ์ (ราตรีสวัสดิ์ค่ะ)Photo Caption: “ขอบคุณพระเจ้า สำหรับของขวัญอันศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้!” (สิ่งที่ปรากฏอยู่ที่นี่ล้วนไม่เจ็บปวด)
